اکنون روزى چند از مرگ رستم و خاکسپارى باشکوه او سپرى شده است و خانه در خاموشىاى دلتنگىآور فرو رفته. رودابه دلشکسته و سوکمند بهانهجو شده. روزى به زال گفت: «چرا از داغ سوک فرزند نمىنالى؟ تا زمانى که گیتى فروزنده است، از این روز تیرهتر کسى دیده است؟».