این روزها ایران در گیرودار دو روایت موازی نفس میکشد؛ یکی روایت «جنگ شناختی» با کلیدواژه استعفای رئیسجمهور و دیگری روایت «بحران انرژی» با هشدار افزایش قیمت بنزین و قطعی برق در تابستان. در ظاهر این دو خط داستانی هیچ ارتباطی با هم ندارند، اما اگر ذرهبینی راهبردی برداریم و لایههای زیرین را ورق بزنیم، نقش واحدی را میبینیم که همان تلاش برای بیثباتسازی ذهنی جامعه در آستانه روزهایی است که نه انرژی کافی داریم، نه بنزین ارزان و نه اعتمادِ باقیمانده.