چگونه پروژه‌های محیط‌زیستی ناتمام می‌مانند؟

پروژه‌های هنری و پژوهشی بسیاری، از یک میل عمیق برای فهمیدن و ساختن آغاز می‌شود. اما همین پروژه‌ها، درست در لحظه‌ای که باید از سطح تجربه فردی فراتر بروند، دچار وقفه می‌شوند. گاهی نیمه‌کاره رها می‌شوند، گاهی در سکوتی طولانی ادامه پیدا می‌کنند‌ و گاهی آن‌قدر در سطح شخصی باقی می‌مانند که هرگز به تجربه‌ای جمعی بدل نمی‌شوند. پرسش بنیادین اینجاست: آیا ناتمامی این پروژه‌ها صرفا ناشی از ضعف فردی یا کم‌حوصلگی است؟