تاریخ اروپا را میتوان تاریخ دگرگونی سیاستگذاری عمومی و گذار حکمرانی نظم کهنه «قانون زور» به حکمرانی نوین «قرارداد اجتماعی» یا الگوی لیبرالدموکراسی پساجنگ دوم جهانی دانست. اروپایی که از دوران تاریک حکمرانی وحشت به دوران روشنی نسبی لیبرالدموکراسی و ریزش دیوارهای ایدئولوژیک مانند دیوار برلین، گذاری موفق و کمنظیر داشته، الگوی حکمرانی مطلوب برای نظام جهانی را برسازی کرده و نظم نوین را تعریف و مدیریت کرده است.