ایران در ایستگاه تردید؛ فقدان ابتکار دستگاه سیاست خارجی

اکنون، بیش از هر زمان، سیاست خارجی ایران باید از موضع تدافعی به سمت طراحی و پیش‌بینی حرکت کند. به نظر می‌رسد دستگاه دیپلماسی باید از چارچوب واکنش‌محور خارج شود و به جای صرفا پاسخ دادن به تحولات، خود به محرک تحولات جدید تبدیل گردد. اگر تهران نتواند ابتکار عمل را در دست گیرد، خطر آن وجود دارد که سیاست خارجی کشور در مدار تکرار و روزمرگی گرفتار شود؛ وضعیتی که با آرمان‌های «تعامل عزتمندانه» فاصله‌ای محسوس دارد.