صنعت نفت، گاز و پتروشیمی ایران در برههای حساس و بیسابقه از تاریخ خود قرار گرفته است. در نقطهای ایستاده که پارادایمهای سنتی «خرید خارجی» (Foreign Procurement) دیگر پاسخگوی نیازهای عملیاتی نیستند. تحریمهای بینالمللی که ابتدا به عنوان محدودیتهای تجاری و بانکی آغاز شد، اکنون به یک جنگ تمامعیار علیه «استانداردها» و «قابلیت اطمینان» (Reliability) تبدیل شده است.