ایران روی لبه یک فرصت ایستاده است؛ فرصت پس از جنگ، زیر سایه توافقی لرزان. اما آنچه این لحظه تاریخی را تهدید میکند، بازگشت بیموقع سیاست داخلی به منطق فرسوده رقابتهای جناحی است. درحالیکه توافق میان ایران و آمریکا، در میان توفان کارشکنیهای بیرونی و بهویژه فشار شبکه حامی اسرائیل، مسیر پُرسنگلاخی را برای عبور از یک پیچ تاریخی میپیماید، در داخل نوعی بیتوجهی به امر ملی در حال فرسایش این فرصت است. گویی رقابتهای جناحی هنوز بر ضرورت بقا و آینده کشور پیشی گرفته است.