سعید مطلبی بسیار دوستداشتی است. اینگونه اظهارنظرها در روزنامهنگاری مرسوم نیست، اما مطلبی از این قاعده مستثناست؛ مردی که پای رفقایش ایستاد تا آنان و آنچه را که سینمای مردمی مینامد، زنده نگه دارد. این ایستادن پای محمدعلی فردین، ناصر ملکمطیعی، بهروز وثوقی و ایرج قادری و در یک کلام سینمای مردمیِ پیش از انقلاب که با بیشترین حملات روبهرو بوده است، کار سادهای نیست