صابر مگر به معنای انسان صبور نیست، پس تو چرا اینقدر بیقرار رفتن بودی؟ مگر نمیدیدی که ملتی چشم به معجزه دارد تا حتی برای یک بار هم که شده، علم پزشکی و نظریه علمی نفی شود. پس تو خواب نبودی. ما را نگاه میکردی که یک چشممان اشک بود و آن یکی خون. به ما میخندیدی که چرا دودستی این دنیا را چسبیدهایم و میخواهیم تو هم در رنج و عذابش بمانی. ولی ما دوست داشتیم که تو بمانی