در دورههایی از تاریخ اجتماعی، اندوه فقط تجربهای فردی نیست؛ بخش زیادی از افراد جامعه همزمان در حال سوگواری هستند. در چنین بزنگاههایی، سوگ به احساسی فراگیر بدل میشود که در لایههای مختلف زندگی اجتماعی جریان مییابد و خود را در گفتار عمومی، روابط روزمره و حتی تصمیمهای جمعی نشان میدهد. این اندوه مشترک، اگرچه میتواند همبستگی و همدلی اجتماعی را تقویت کند، اما در صورت نادیدهگرفتن، به فرسودگی روانی و بیاعتمادی مزمن در سطح جامعه میانجامد.