در میان ایزوتوپ‌ها و ستاره‌ها

امروز، در نخستین روزهای آبان‌ماه، اندوهگینانه مشغول نوشتن از سوگ دانشمندی هستم که وجود نازنینش برایم کیمیا بود. سال‌های دور، سال‌هایی که حتی یک موی سفید هم نداشتم، دلباخته اخترفیزیک هسته‌ای شدم؛ دلباختگی شیرینی که تا به‌ امروز، با وجود تمام دشواری‌‌ها و دُشامدهایی که در زندگی‌ام در یک دهه تلخ و سخت گذشته، رخ‌ داده، شیرینی اخترفیزیک هسته‌ای بر تمام آن تلخکامی‌ها چیره شده و مرا به ادامه راه واداشته است.