وقتی از خبر درگذشت بهرام بیضایی آگاه شدم، بیدرنگ یاد فیلم مسافران او افتادم. یاد آن سکانس تکاندهنده از هما روستا که فاصلهگذارانه از متن روایت داستان، زل میزند به دوربین و از نرسیدن خود و خانواده به مقصد در سفر سرخوشانهای که برای جشن عروسی خواهر در راه دارند میگوید؛ چرا که: «ما همگی میمیریم».