«آقا وصال» از آن انسانهای خاص بود؛ از آنهایی که تنها با ساعاتی کنارشان نشستن، در ذهنت حک میشوند. هرکس یک بار او را مشغول کار در تحریریه میدید بلافاصله کنجکاو میشد، این فرد که فقط و فقط مینویسد و هیچ توجهی به پیرامونش ندارد کیست؟ برای ماهایی که سالها در یک اتاق با او همکار بودیم، کارکردن در کنارش یک دنیا خاطره ساخته است.