پس از آن واقعه سهمگین و 12روزی که جان و روان جامعه را فرسود، انتظار عمومی روشن و بدیهی بود؛ اینکه جامعهای که از جنگ، فشار، ناامنی و اضطراب عبور کرده بود، بیش از هر چیز به آرامش، ترمیم و احترام نیاز داشت. اما آنچه رخ داد، نه تغییر مسیر، بلکه اجرای همان الگوهای پیشین بود؛ الگوهایی که پیشتر نیز ناکارآمدی خود را نشان داده بودند. توصیه دلسوزان و متخصصان شنیده نشد، هشدارها نادیده گرفته شد.