سیاست خارجی چین بر اساس صبر و سکوتِ استراتژیک بنا شده است. چینیها باور دارند باید در تاریکی نشست و روشنایی را پایید و بعد از آن است که با تحلیل دقیق میتوان وارد ماجرا شد. اما گاه بحرانها فرصت تعلل بیش از حد را نمیدهند و چین ناگزیر است مانیفست سیاست خارجی خود را کنار بگذارد و وارد معرکه شود.