یکی از چالشهای حکمرانی که تضعیف اعتماد عمومی، تحریف تخصیص منابع، تضعیف حاکمیت قانون و اخلال در رقابت سالم را ایجاد میکند، تعارض منافع است. در تحلیل ناکامیهای مکرر اصلاحات ساختاری در ایران، معمولا بر عواملی مانند تحریمها، ضعف مدیریت یا مقاومت بوروکراسی تأکید میشود اما یک مانع بنیادین و اغلب نادیده گرفتهشده، پدیدهای است که میتوان آن را «تعارض منافع نهادینهشده در لایههای نامرئی سیاستگذاری» نامید.