در سالهای اخیر یک واقعیت در فضای ارتباطی جهان و بهویژه در جوامعی که با تنشهای اقتصادی، اجتماعی یا امنیتی روبهرو هستند بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است؛ بحرانها فقط در میدان واقعیت رخ نمیدهند، بلکه در میدان روایتها نیز شکل میگیرند. گاهی آنچه افکار عمومی تجربه میکند نه خود بحران، بلکه تصویری است که از آن در رسانهها و شبکههای اجتماعی ساخته و بازنشر میشود.