در سالهای اولیه روابط ایالات متحده و ایران، ایران دغدغه اصلی بیشتر آمریکاییها نبود. در سال ۱۹۵۲، در حالی که تهدید کمونیسم سیاست خارجی آمریکا را به خود مشغول کرده بود- و پیش از کودتای ۱۹۵۳ با حمایت سیا که به سرنگونی نخستوزیر محمد مصدق و بازگشت شاه به قدرت انجامید- طبق نظرسنجی مرکز NORC، تنها ۳۵ درصد از آمریکاییها گفتند که اگر کمونیستها کنترل ایران را به دست بگیرند، این موضوع «بسیار زیاد» اهمیت خواهد داشت.