وقتی از بحران مرجعیت حرف میزنیم، منظورمان لزوما از بین رفتن تمام منابع فکری نیست، بلکه سخن از نوعی جابهجایی ناهمگون است که در آن، نهادهای سنتی معناساز دیگر نمیتوانند روایتگر واقعیتها باشند. برخی نهاد ها، به دلیل غلبه نگاه ایدئولوژیک، به تدریج از نبض افکار عمومی فاصله گرفتند و در حالی که میخواستند جامعه را به شکل الگوهای رسمی درآورند، عملا بخشی از مردم را به سمت یک «خوداتکایی فردی» سوق دادند