در روزهای پس از آتشبس، سیاست خارجی در وضعیتی میان تصمیم و تعلیق حرکت میکند؛ نه از ثبات راهبردی کافی برای ترسیم افقهای روشن برخوردار است و نه از قطعیت لازم برای عبور از عدم قطعیتهای فعلی. این وضعیت خاکستری، موجب شده است بسیاری از حوزههای داخلی نیز تحت تأثیر مستقیم یا غیرمستقیم نوسانات بیرونی قرار گیرند و امکان برنامهریزی پایدار در سطوح مختلف کاهش یابد.