واحد خاکدان هنرمندی یگانه بود؛ از یک سو به این دلیل که میل بیمارگونهاش به تصویرکردن دقیق و بینقص اشیا را در کمتر نقاش ایرانی دیگری میتوان سراغ گرفت و از طرف دیگر، آنرو که انگار همه این وسواس صرف تصویرکردن جهانی ذهنی از اشیا، خردهریزها، نامهها، آتوآشغالها و دورریزهایی شد که او عینبهعین با رنگهای زنده و روشن در اتاقکی که انگار دیوارهایش نمگرفته بودند و بوی نایش را حتی میشد از پس رنگهای روی بوم هم استشمام کرد، نقاشی میکرد