اعتراضات و تجمعات زبانِ جمعیِ جامعهاند؛ بیانی از نارضایتی، مطالبهگری و خواستِ اصلاح که ریشه در کرامتِ انسانی و حقِ مشارکت دارد و قانون اساسی آن را به رسمیت شناخته است؛ اصلِ بیستوششم آزادیِ تشکیلِ احزاب و تشکلهای صنفی و اصلِ بیستوهفتم آزادیِ تشکیلِ اجتماعات و راهپیماییها گواهِ این واقعیتاند که حضورِ مدنی و بیانِ مطالباتِ جمعی نه تنها مشروع که برای سلامتِ سیاسیِ جامعه ضروری است.