سالن ۱۲ هزار نفری مجموعه ورزشی آزادی برای بسیاری از علاقهمندان ورزش تنها یک سالن مسابقه نبود؛ بخشی از حافظه چند دهه رویدادهای ورزشی و اجتماعی تهران در آن شکل گرفته بود. با این حال این بنا که توسط دفتر عبدالعزیز فرمانفرماییان طراحی شده، در تاریخ معماری معاصر ایران کمتر مورد توجه قرار گرفته و اغلب در سایه ورزشگاه بزرگ آزادی باقی مانده، اکنون و پس از تخریب آن پرسشهایی درباره ارزش معماری، حافظه شهری و شیوه بازسازی چنین بناهایی مطرح شده است.