بشریت وارد عصری شده است که در آن تواناییهای علمی و فناورانهاش با نیروهای بنیادین طبیعت برابری میکند. این قدرت بیسابقه، در کنار دستاوردهای چشمگیر رفاهی، گونهای تازه از خطر را نیز پدید آورده است: تهدیدهای وجودی که قادر هستند آینده بلندمدت تمدن انسانی را بهطور دائمی محدود یا نابود کنند.