آدمی همواره در جدال «عقل» و «دل» بوده است. در وضعیت کنونی این جدال به دلیل آشکارگی تناقضات و تضادها بیش از هر زمان دیگری به چشم میخورد. از همین رو است که حتی بسیاری افراد همنظر و همگرا با یکدیگر نیز توافق جدی با یکدیگر ندارند و این تضارب آرا گاه آدمی را فرسوده و در نهایت منفعل میکند. چنان منفعل که تصمیم میگیرد صرفا نظارهگر وقایع باشد؛ نظارهگری که کمترین اثرگذاری را بر وقایع دارد. اما از طرفی همین مباحث و مجادلات فرساینده دامنگیر زندگی روزمره هم شده است.