در بسیاری از کشورهای درحالتوسعه، عقبماندن مستمر از مرزهای فناوری جهانی بیش از آنکه صرفا ناشی از ضعف فنی یا کمبود سرمایه برای واردات تجهیزات باشد، ریشه در ناتوانی در نهادینهسازی ابزارهای راهبردی حکمرانی پیشنگر دارد. این کشورها اغلب زمانی متوجه اهمیت یک فناوری میشوند و برای جذب آن بسیج میشوند که آن فناوری در سطح بینالمللی به مرحله بلوغ رسیده، استانداردهای تنظیمگری آن تثبیت شده و موج بعدی دگرگونیهای پارادایمی در حال شکلگیری است؛ یعنی لحظهای که ورود به بازی، هم دیرهنگام و هم پرهزینه است. …