در ظاهر، اقتصاد مدرن ایران برپایه دادههای دقیق بنا شده، اما در واقعیت، حفرههای آماری و تناقض گزارشهای رسمی، تجارت کشور را به سرگردانی دائمی کشانده است. تجار و سرمایهگذاران داخلی میان روایتهای متفاوت از وضعیت صادرات و واردات، فاقد چشماندازی روشن هستند. هر نهاد از زاویه خود تصویری ناقص ارائه میدهد؛ گمرک از رشد سخن میگوید، بانک مرکزی از کاهش و وزارت صمت از رکود موقتی. نتیجه آن است که تصمیمهای کلان بازار، نه برپایه واقعیت آماری، بلکه با تکیه بر حس و گمان گرفته میشود. این آشفتگی دادهها، چنان …