ایران کشوری که در کمربند خشک و نیمهخشک جهان قرار دارد، عملا به ورشکستگی آبی در ابعاد ملی رسیده است. در قلب این فاجعه، یک خطای استراتژیک در سیاستهای تجاری نهفته است؛ «صادرات آب مجازی» از طریق محصولات کشاورزی آببر با ارزش اقتصادی پایین. آب مجازی، به مقدار آبی اطلاق میشود که بهصورت پنهان در تمام مراحل تولید یک کالا، از بذر تا محصول نهایی، مصرف شده است. باوجود محدودیت شدید منابع آبی تجدیدپذیر، ایران بهدلیل نادیده گرفتن ارزش واقعی این آب پنهان، حجم عظیمی از ذخایر حیاتی، بهویژه آبهای تجدیدناپذیر …