طبیعت در تله اقتصاد

کامیار فکور : بحران کنونی محیط‌زیست در ایران، بیش از آنکه محصول تغییرات اقلیمی باشد، معلولی از ساختار اقتصاد سیاسی است که در آن کالایی‌سازی طبیعت و تقدم انباشت ثروت بر حقوق عمومی، توازن زیستی را به‌نفع منافع طبقاتی خاص برهم زده است. از منظر اقتصاد انتقادی، پیوند میان متغیرهای کلان و زوال منابع‌طبیعی، در دو لایه استثمارِ متقاطع قابل تحلیل است؛ نخست، «استثمار از روی ناچاری که در آن فقر ساختاری و تورم، فرودستان را برای بقای معیشتی به‌سمت بهره‌برداری ناپایدار از منابعی نظیر جنگل‌های زاگرس سوق می‌دهد …