در سالهای اخیر، اصطلاح «کارآفرینی» به یکی از کلیدیترین راهبردهای توسعهای در مناطق روستایی تبدیل شده است. نهادهای دولتی و غیردولتی با تمرکز بر آموزش مهارتهای فنی و برگزاری کارگاههای متعدد، صحبت از پرورش نیروهای کارآفرین کردهاند. اما پرسش اصلی در اینجا است که آیا کارآفرینی روستایی صرفا با آموزش مهارتهای فردی محقق میشود؟ یا نیازمند بستری اجتماعی، مبتنی بر مشارکت جمعی و توجه به ظرفیتهای درونی جوامع محلی است؟ کارشناسان بر این باورند که مدلهای رایج کارآفرینی، گاه با رویکردی بالا به پایین و بدون …