نظام بانکی ایران سالهاست با مجموعهای از مشکلات ساختاری دستوپنجه نرم میکند که بخش قابلتوجهی از آنها به ضعف کفایت سرمایه بازمیگردد. حجم بالای داراییهای غیرجاری، شناسایی سودهای غیرواقعی، ذخیرهگیری ناکافی و انباشت مطالبات معوق، ترازنامه بسیاری از بانکها را از استانداردهای بینالمللی دور کرده است. این وضعیت، نهتنها تصویر نادرستی از سلامت مالی بانکها ارائه میدهد، بلکه امکان نظارت موثر و تصمیمگیری دقیق را نیز از سیاستگذار سلب میکند. در کنار این مسئله، تخصیص نامطلوب منابع بانکی به فعالیتهای …