در سالهای اخیر، تشدید بحران آب، تداوم خشکسالی و افزایش ناترازی منابع آبی، ایران را در برابر یکی از پیچیدهترین چالشهای راهبردی خود قرار داده است؛ چالشی که دیگر صرفاً یک مسئله زیستمحیطی نیست، بلکه بهطور مستقیم با امنیت ملی، پایداری اجتماعی، توسعه اقتصادی و حتی آینده سکونت در برخی مناطق کشور گره خورده است. در چنین شرایطی، توجه به طرحهای کلان و زیرساختی که بتوانند همزمان چند مسئله اساسی را هدف قرار دهند، بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است.