روایت گاردین از افزایش قدرت چانه زنی ایران پس از جنگ

 به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، روزنامه گاردین در تحلیلی به قلم کنت راث ستون‌نویس این رسانه بریتانیایی با مقایسه جنگ کنونی با تجربه جنگ ویتنام، تصویری از وضعیت فعلی ارائه می‌دهد که در آن، موقعیت ایران در برخی ابعاد تقویت شده و در مقابل، دولت دونالد ترامپ با چالش‌های فزاینده برای ادامه جنگ مواجه است.

در این گزارش، به‌صراحت اشاره شده است که ایران «احتمالاً اکنون در موقعیت مذاکره قوی‌تری نسبت به قبل از آغاز جنگ قرار دارد». این ارزیابی نشان می‌دهد که برخلاف اهداف اولیه عملیات نظامی، فشار‌ها نه‌تنها موقعیت تهران را تضعیف نکرده، بلکه در برخی زمینه‌ها آن را تقویت کرده است.

همچنین در بخش دیگری از این تحلیل آمده است که «حکومت ایران ممکن است احساس کند دست برتر را دارد».

این گزاره در کنار تحولات میدانی و اقتصادی، از جمله تأثیرگذاری بر بازار انرژی و کشتیرانی در تنگه هرمز، به‌عنوان نشانه‌ای از افزایش قدرت چانه‌زنی ایران مطرح شده است.

در مقابل، گزارش مذکور تأکید می‌کند که دونالد ترامپ به‌دنبال «یک راه خروج آبرومندانه» از این جنگ است. این تعبیر، که یادآور سیاست «صلح با عزت» در دوران ریچارد نیکسون در جنگ ویتنام است، نشان می‌دهد که ادامه درگیری برای واشنگتن با هزینه‌های سیاسی و اقتصادی فزاینده همراه شده و نیاز به یافتن راهی برای پایان آن احساس می‌شود.

نویسنده با اشاره به تجربه ویتنام، یادآور می‌شود که دولت آمریکا در آن زمان نیز با وجود تداوم عملیات نظامی، در نهایت به‌دنبال حفظ اعتبار سیاسی خود در فرآیند خروج بود. این مقایسه، به‌طور ضمنی وضعیت کنونی را نیز در چارچوبی مشابه قرار می‌دهد؛ جایی که ادامه جنگ بیش از آنکه دستاوردی راهبردی داشته باشد، به مسئله‌ای برای مدیریت تبعات تبدیل شده است.

در همین چارچوب، گزارش تأکید دارد که اهداف اعلامی آمریکا در قبال ایران، از مهار توان موشکی تا توقف برنامه هسته‌ای و تغییر رفتار یا ساختار سیاسی، یا تحقق یافته اعلام شده‌اند یا توجیه ادامه عملیات را از دست داده‌اند. با این حال، جنگ همچنان ادامه دارد؛ موضوعی که از نگاه نویسنده، نشانه‌ای از تضعیف منطق راهبردی ادامه درگیری است.

در مجموع، این تحلیل با استناد به شواهد میدانی و سیاسی، تصویری ارائه می‌دهد که در آن ایران در موقعیتی نسبتاً تقویت‌شده قرار گرفته، در حالی که ایالات متحده با چالش توجیه ادامه جنگ و یافتن مسیر خروجی قابل قبول روبه‌رو است؛ وضعیتی که شباهت‌هایی با تجربه تاریخی آمریکا در ویتنام دارد.