وقتی حس دلتنگی و حس انتقام در صدمین شب حماسه باهم تلفیق می‌شود

به گزارش خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، مردم چهارمحال و بختیاری ۱۰۰ شب است که پدر از دست داده‌اند و حالا حس انتقام و دلتنگی برای پدری مهربان باهم عجین شده است.

از ۱۰ اسفندماه دنیا برای ایرانیان تیره و تار شد، آسمان ایران ماه و مردم ایران پدر از دست دادند، غم و اندوهی فراوان بر دل‌هایشان نشست اما خودشان از پای ننشستند. 

این مردم فرزندان خلف شیر خدا هستند و از پدرشان یادگرفتند در برابر ظلم کوتاه نیایند و پدرشان بارها فرموده بودند حق خود را مطالبه کنید!

لذا ملت ایران یکپارچه و پرخروش از ۱۰ اسفند به خیابان ریختند و علیه ظلم آشکار رژیم صهیونسیتی فریاد ضداستکباری سردادن و خود را خونخواه رهبر شهید اعلام کردند. 

پرچم سرخ و پرچم سه رنگ این شبها و روزها ۲ نماد خون‌خواهی و غیرت مردم ایران شده است و تجمعاتشان با این رنگ‌ها معنای دیگری پیدا می‌کند. 

و حالا این تجمعات و خونخواهی‌ها به ایستگاه ۱۰۰ رسید اما به ایستگاه آخر نه، چراکه هنوز فرمانده فرمان ترک میدان صادر نکرده است و تا قبل از صدور فرمان خیابان‌ها رها نخواهد شد. 

در ادامه روایتی کوتاه از شب‌های اخیر حماسه آفرینی مردم شهرکرد می‌بینید ؛