
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، «چشمانت را ببند و در رویای کنار حسین جنگیدن بمان...» این نجوا، حدیث نفس مکرر و نغمه ناتمام جان هر شیعه از روزهای کودکی تا لحظه مرگ است.
همواره با خود اندیشیدهایم که اگر در سال ۶۱ هجری بودیم، در کدام سوی معرکه ایستاده بودیم و چگونه جان را سپر بلای امام میکردیم؟ این رویای صادقه، هیچگاه یک حسرت تاریخیِ صرف نبوده است.
امسال در آستانه محرم سال ۱۴۰۵ هجری شمسی و ۱۴۴۸ هجری قمری، تپشِ این آرمان قدیمی شتابی بیسابقه گرفته و این حقیقت آشکار شده که رویای همرزم حسین (ع) شدن، امروز از همیشه به ما نزدیکتر است.
گویی ملت مبعوثشده ایران، فراتر از زمان و جغرافیا، هماکنون خود را در گرماگرم معرکه عاشورا میبیند و با برافراشتن پرچم عزای حسینی، پیوند میان هیئت و خیابان را به اوج رسانده است.
در طول تاریخ، افراد و جوامع زیادی با تعبیر بلند «کُلُّ یَومٍ عاشوراء و کُلُّ أرضٍ کَربَلاء» همراه شدند.
حقیقت جاری در اندیشه متفکران و مراجع شجاع ما، روایتی دگرگون از این عبارت ارائه میدهد؛ اینکه هر جا هستی باید احساس کربلا بودن کنی و در هر لحظه، عاشورا را با تمام وجودت درک کنی و این درک، هیچ معنایی جز «دقیقاً طرف حق ایستادن» ندارد.
امام خمینی (ره): این جمله بیانگر لزوم مبارزه همیشگی و بیوقفه با ظلم است.
استاد شهید مرتضی مطهری: آن را به معنای تداوم ابدی مبارزه با ستم و احیای حق در طول تاریخ دانسته است.
قائد شهید نیز بارها تصریح کردهاند که اگر انسانها در هر دوره تاریخی، نقش خود را بهدرستی بشناسند و به آن عمل کنند، همه چیز به سامان خواهد رسید.
رویای کنار حسین جنگیدن به ما این جرأت را داده که از «همرزم حسین (ع)» بودن حرف بزنیم و در این نقطه از تاریخ، آن را آغوش بکشیم.
محرم ۱۴۰۵، یکی از متفاوتترین سالهای عزای حسینی در ایران است. شهادت رهبر امت، ما را به یادآوری جملات کلیدی او و تبیین همرزمان حسین (ع) بیش از همیشه فرا میخواند. حالا دیگر روح جملات رهبر شهید در وصف کربلا و قیام عظیم سیدالشهدا، بیش از همیشه جامعه را به اندیشیدن دوباره وا میدارد.
مردم فداکار ایران بیش از صد شب است که در صف اول نبرد با باطل ایستادهاند؛ جبههای عظیم که کارش پشتیبانی همهجانبه است تا فرزندان غیور این خاک در عرصههای نظامی، با اشرار و جبهه استکبار چنگ در چنگ شوند.
از شب دوشنبه و با آغاز محرم، همه چیز رنگ دیگری به خود خواهد گرفت. لشکر مشکیپوش حسین (ع) لباس رزمِ عزای او را بر تن کرده است. امسال، سنتِ اصیل «چهارپایهخوانی» از کنج حسینیهها به مرکز صحنه خیابانها خواهد آمد تا بلندگوی رجزخوانی امتی باشد که فریاد میزنند: «ما همرزم حسین (ع) هستیم.» ملت امام حسین (ع) این بار در آزمون جدیدی از جنس آزادگی در صحنه ایران قد علم کردهاند تا ثابت کنند این خاک، حسینیه زمین است.
برای همرزم حسین بودن در سال ۱۴۴۸ قمری، باید خطوط فکری و عملی این مسیر را مستند به بیانات و مکتب عاشورا تبیین کرد:
همرزم حسین بودن با جهل و وهن دین سازگار نیست. همانطور که در پیام تاریخی رهبر شهید در سال ۱۳۷۳ تاکید شد: «رفتارهایی مانند قمهزنی یک خلاف قطعی و بدعت است. بنده راضی نیستم؛ اگر کسی تظاهر به این معنا کند، قلب از او ناراضیام. عزاداری حقیقی، تظاهر مخرّب نیست؛ بلکه اقامه باشکوه مراسم، به راه انداختن عزا با اقامه نماز جماعت در ظهر عاشوراست که عرض ارادت واقعی به خاندان پیامبر (ص) محسوب میشود.»
«عبرت آن است که انسان نگاه کند و ببیند چطور شد حسینبنعلی (ع) - همان کودکی که جلوِ چشم مردم، آن همه موردِ تجلیلِ پیغمبر بود و پیغمبر دربارهی او فرموده بود: «سیّد شباب اهل الجنه» - بعد از گذشت نیم قرن از زمان پیغمبر، با آن وضعِ فجیع کشته شد؟! عبرت بزرگ تاریخ این است: اگر کسانی برای حفظ جان، مقام، شغل، ثروت یا محبت به اولاد و خانواده، راه خدا را رها کنند و آنجا که باید حق بگویند، سکوت کنند، حسینبنعلیها باز هم به مقتل و مسلخ خواهند رفت.»
«امام حسین (ع) را نباید فقط به جنگ روز عاشورا شناخت؛ آن صرفاً یک بخش از جهاد اوست. همرزم حسین کسی است که امام را در تبیین، امر به معروف، نهی از منکر و خطبههای شجاعانه او در منا، عرفات و در خطاب به نخبگان و علما بشناسد.»
«اگر فداکاری بزرگ کربلا نبود، در همان قرون اولیه بساط اسلام برچیده میشد. کار امام حسین (ع) در مواجهه یکتنه با دنیای کفر، با بعثت پیامبر (ص) قابل مقایسه است. درس عاشورا این است که در میدان نبرد حق و باطل؛ کوچک و بزرگ، زن و مرد، پیر و جوان، همه در یک صف قرار میگیرند.»
امام خمینی (ره)، محرم را به عنوان ماهی که در آن «خون بر شمشیر پیروز میشود» مطرح نمود و به برکت همین نعمت محرم و مجالس ذکر، خون را بر شمشیر پیروز کرد.
«درس حسینبنعلی (ع) به امت اسلامی این است که برای حق، برای عدل، برای اقامهی عدل، برای مقابلهی با ظلم، باید همیشه آماده بود و باید موجودی خود را به میدان آورد؛ در آن سطح و مقیاس کار من و شما نیست، اما در سطوحی که با وضعیت ما متناسب باشد، باید یاد بگیریم.»
امسال در تمام ایستگاههای صلواتی، تکیهها و خیابانهای شهر، رویای همسنگری با سیدالشهدا دیگر یک آرزوی دور نیست؛ این زمزمه حماسی و رویاگونه بر لبها جاری است و به حقیقت پیوسته است:
رویا یعنی دوباره حسین
میآید خورشیدی از تبار حسین
کنار او میجنگیم، کنار حسین
زمین برمیگردد بر مدار حسین...
منبع : خبرگزاری دانشجو

















































