پیشنهاد تولید ۳ میلیون تن گندم از زمین‌های سبزی و صیفی

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو؛ عطاالله هاشمی با بیان اینکه با انتقال روند تولید سبزی و صیفی به فضای گلخانه‌ای، بخش بزرگی از اراضی کشاورزی آزاد می‌شود، اظهار داشت: این زمین‌ها که اغلب از اراضی درجه یک کشور هستند و اکنون به کشت محصولات جالیزی اختصاص دارد، می‌تواند به تولید محصولات اساسی مانند غلات و دانه‌های روغنی اختصاص یابد.

او افزود: علاوه بر استفاده از زمین کمتر، کشت در فضای گلخانه‌ای فواید دیگری نیز دارد که افزایش راندمان یکی از آنهاست. در برخی از محصولات تولید در گلخانه تا سه برابر افزایش می‌یابد و بهره وری آب نیز در حد بالایی بیشتر می‌شود. در فضای گلخانه‌ای کنترل آفات و بیماری‌ها ساده‌تر و موثرتر است و امکان رسیدگی به کشت به مراتب مهیا‌تر خواهد بود.

او با اشاره به اینکه بسیاری از محصولات سبزی و صیفی به خارج از کشور صادر می‌شود، اظهار داشت: دستیابی به بازار مقصد و پایداری تجارت وابسته به تولید مستمر است چرا که بازار بین المللی منتظر نمی‌ماند و خریداران با کسانی قرارداد می‌بندند که تولید مستمر و پایدار داشته باشند و اطمینان کنند که محصول در همه ماه‌های سال به دستشان می‌رسد.

هاشمی اضافه کرد: به این ترتیب پایداری صادرات نیز به تولید پایدار وابسته است و در این زمینه تولید گلخانه‌ای نقش اساسی دارد. به همین دلایل است که اغلب کارشناسان موافق هستند که تولیدات سبزی و صیفی به فضای گلخانه‌ای منتقل شود و در این صورت، چنانچه زمین‌های آزاد شده به اقلام اساسی اختصاص یابد به مراتب بازدهی بیشتر می‌شود.

او افزود: اگر ۷۰۰ تا ۸۰۰ هکتار زمین به محصولات اساسی مانند گندم اختصاص یابد با همین آب و خاک عملکرد روی ۶ تن می‌رود و حدود ۳ میلیون تن گندم بیشتری تولید می‌شود که از خروج ارز جلوگیری می‌کند. برای این تغییر، ابتدا باید کشاورز سبزی و صیفی حمایت شود و بتواند به راحتی وام با سود صفر درصد دریافت کند، نقدینگی اش فراهم شود و بروکراسی‌ها حذف گردد.

او تصریح کرد: قوانین باید به گونه‌ای باشد که کشاورز در صورت تغییر رویکرد گرفتار مشکلات قبل و حین تولید نباشد و از همه مهمتر باید اعتماد کشاورز جلب شود و اطمینان یابد که تولید و درآمد بهتری خواهد داشت. برای ایجاد چنین تغییری لازم است که طرح‌ها در حد حرف و شعار نباشد و عزم جدی برای آن ایجاد شود، اما اگر فقط مقاله بنویسیم و کار را بسپاریم به دست قضا و قدر، نتیجه‌ای نمی‌گیریم.