یک دعوت عمومی برای بازسازی رابطه میان «متن» و «مخاطب»

مارال توکلی نوشت: کتاب زمانی زنده است که مخاطب آن را در پرتو تجربه‌های شخصی و جمعی خود تفسیر کند. هر نسل، هر طبقه اجتماعی و هر زبان یا گویش محلی، افق انتظاراتی متفاوت دارد. «بخوانیم برای ایران» یعنی بخوانیم برای آن‌که این افق‌ها به هم برسند و در گفت‌وگویی تازه معنای مشترکی شکل گیرد.