
به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از بیرجند، ماجرا از آن سحرگاه سخت و سنگین آغاز شد، آن صبح روسیاهی که سفره سحری ملت ایران را تلخ کرد، خبری که هنوز هم قابل باور نیست؛ «روح پیشوای امت به ملکوت اعلی پیوست».
هنوز دقایقی از این خبر نگذشته بود که مردم ولایت مدار و کشوردوست خراسان جنوبی که همواره در کلام بزرگان به ولایت مداری و در صحنه بودن مشهور هستند، خود را به میادین شهر ها رسانده و ضمن عزاداری و سوگواری آمادکی خود را برای دفاع از نظام و میهن در هر عرصه ای که لازم باشد اعلام میدارند.
آن روز عرصه مهمی که نیاز به حضور این ملت مبعوث شده داشت، میدان خیابان بود و این گونه بود که میدان اجتماعات شهر بیرجند و میدان مادر و چندین میدان دیگر به محل قرار شبانه مردمان این خطه کویری شرق کشور تبدیل می شود.
هر چه شب ها میگذرد برخلاف آنچه که رسانه های دروغپراکنی آمریکایی و صهیونی، هرچه خواستند طوفان به پا کنند، اما حضور شبانهٔ مردم بیرجند در میادین رشته های انان را پنبه کرد و دست رد به دسیسه های شیطان صفتان رسانه ای زد.
سرما و گرما، باران و باد و طوفان و حتی لحظه تحویل سال هم هیچ اثری در اراده این مردم مبعوث شده نداشت و هر شب میدان اجتماعات بیرجند از غیرت و بصیرت مردمی میدرخشید که زیر پرچم ولایت، یکصدا و یکدل، قدرت نرم انقلاب را به رخ جهان می کشیدند.
حالا یک صده است که بیرجندی ها خیابان را به خانه دوم خود تبدیل کرده و حتی شب ها بساط شام و مهمانی شبانه خود را هم در حاشیه همین تجمعات پهن می کنند.
یکی از شرکت کنندگان در این تجمعات در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو در بیرجند با بیان اینکه در شرایط کنونی هر کس هرکاری که از دستش بر بیایید باید برای کشورش انجام دهد، گفت: نیروهای مسلح در پست لانچرها و در میدان دشمن را ناکام میگذارند و ما مردم کمترین کاری که میتوانیم انجام دهیم حضور در اجتماعات شبانه است.
وی گفت: بنده در این صد شب بیش از نود شب را حضور داشتم، آن هم به عشق رهبر و کشور عزیزم ایران که به اندازه جان خود دوستش دارم.
پیرمردی با ریش سفید که عصازنان به میان جمعیت می رسد، در گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به اینکه من هشتاد سال دارم و از روز اول جنگ رمضان بیشتر شب ها را در صحنه بوده ام، افزود: این شبها برایم یادآور شب های دعای کمیل در جبهه هاست. دشمن خیال کرده با فشار اقتصادی ما را خسته می کند، اما نمی داند هر شب اینجا دوباره با امام و شهدا تجدید بیعت می کنیم.
یکی از خانم های بیرجندی که خود معلم هست و مدتی در حاشیه میدان اجتماعات میز تدریس برپاکرده بود با بیان اینکه من به شاگردانم یاد میدهم که ایستادگی در برابر استکبار فقط مختص مردان نیست، گفت:این شب ها برایم کلاس عملی تربیت نسلی است که تسلیم زورگویان نمی شود، حتی اگر یک لحظه هم شده، فرزندانم را می آورم تا عطر مقاومت را استشمام کنند.
او که پرچم سه رنگ ایران را بالا برده و تکان می دهد، در پاسخ به اینکه چرا صد شب خیابان را رها نکرده، گفت: رسانه های غربی مدام از مشکلات اقتصادی می نویسند، اما حقیقت اینجاست؛ ما اینجا آرام و با صلابت، فقط با فریاد «مرگ بر آمریکا» به آنها پاسخ می دهیم. صد شبی که گذشت، ثابت کرد این مردم هیچگاه تنها نخواهند ماند.
بیرجند، این شهر کویری با همین مردمان غیور و با قلب هایی بزرگ این روزها به نگینی درخشان در نقشه مقاومت ایران تبدیل شده؛ جایی که سادهترین لبخند کودکان در میان جمعیت و بر کول پدران و مادران، پاسخ قاطع به تمام توطئه های دشمنان است.
منبع : خبرگزاری دانشجو

















































