تو را کشتند و آغشتند با خون حیرت ما را 

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، علی‌محمد مودب در سروده‌ای با نام «تو را کشتند و آغشتند با خون حیرت ما را» به ترسیم فضای سوگ، بهت و واکنش‌های اجتماعی پس از شهادت رهبر انقلاب اسلامی پرداخته است. این شعر که در قالبی حماسی سروده شده، علاوه بر روایت اندوه فقدان، به موضوعاتی چون مسئولیت اجتماعی، مطالبه خون‌خواهی، وحدت و انتظار برای آینده نیز می‌پردازد.

در ادامه این شعر را می‌خوانیم:

تو را کشتند و آغشتند با خون حیرت ما راتماشا کن سکوت یاوه بی جرات ما را

به منبرها ندیدم نعره و فریاد خونخواهیتو را کشتند و با تو اعتبار و عزت ما را

به جای خطبه، خون می‌خواند باید بر سر منبرهدر دادند در داغ‌ات خطیبان فرصت ما را

به موسیقی تسلا می‌دهد دلمردگی‌ها رامحرم چاره کن با خشم و خونت هیات ما را

چرا یارب نمی‌میریم در این داغ و از این ننگکه داغ تو نیاشفته است خواب راحت ما را

تنت بر خاک مانده تا هنوز و ما پی نان‌ایمچرا آتش نمی‌گیرد دل بی‌همت ما را

نمی‌جنبد به غیرت یک رگ ما، دم به دم هر چندحجامت می‌کند دشمن رگ پر شهوت ما را

به دریا می‌کشند از ما و ما غرق سراب صلحمکن زین‌سان خدایا امتحان طاقت ما را

تو را کشتند و هر خوش‌چانه‌ای مشتاق سودایی‌ ستچه پایین دیده این بازار ننگین قیمت ما را

خدایا این چه کابوس است کاین اشباه وهم‌آلودگدایی می کنند از راهزنها ثروت ما را

خدا زنده است در فریادهامان مردم ای مردممبادا گور ما سازند رندان وحدت ما را

پر از فریاد خونخواهی خیابان‌های ما بایدبیاندازد به دل‌های منافق وحشت ما را

خداوندا پناه ما تویی در بی‌کسی‌هامانببین در سوگ آقا، روزهای غربت ما را

به شوق انتقامش یار سید مجتبی هستیمنگهدار این علمدار یل باغیرت ما را

خدایا بازگردان صاحب ما را که تنهاییمببین دلهای در خون خفته پر حسرت ما را