بررسی تغییر الگوی مصرف رسانه‌ای توسط مخاطبان ایرانی

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، برنامه گفت‌وگومحور «نما فکر» با حضور احسان صالحی، دبیر سابق شورای اطلاع‌رسانی دولت، سید علی سیدان و آرش خوشخو با هدف بررسی نقاط ضعف و قوت رسانه ها برگزار شد.

در این گفتگوی رسانه‌ای، آرش خوشخو با اشاره به تغییر الگوی مصرف رسانه‌ای در ایران اظهار داشت: حاکمیت ماهواره الان خیلی کم شده است. اینترنت و فضای مجازی سلطه ماهواره را خیلی کمتر کرده‌اند. ولی او بلافاصله هشدار داد که این به معنای پایان چالش نیست.

خوشخو با تأکید بر اینکه ادعای حوزه اندیشه ندارد و نگاهش مبتنی بر علوم اجتماعی و مسائل اقتصادی-سیاسی است، گفت: من به این نگاه می‌کنم که حاکمیت ملی در حوزه رسانه تضعیف شده و این باید برگردد. خبر می‌زنم، مطلب تولید می‌کنم و وسط باز هم هستم.وی همچنین گفت: ما باید محتوای که مخاطب دوست داشته باشد را بسازیم و در لایه های زیرین آن پیام خودرا منتقل کنیم، وی همچنین نقل قولی ازشهید مرتضی آوینی می آورد که گفتن مستقیم پیام نشان دادن خود شیفتگی نویسنده است. 

 چرا دغدغه کف خیابان را ندارید؟

بخش اصلی سخنان خوشخو به نقد رویکردهای رایج در سیاست‌گذاری رسانه اختصاص داشت، او با اشاره به برنامه «سوره» و داوری‌های مرتبط با انقلاب اسلامی، پرسش کلیدی خود را این‌گونه مطرح کرد: سوال من این است که دغدغه پارادایم تو{اصول بنیادین}، تو را به مسئله سیاست‌گذاری روز سوق می‌دهد یا نه؟

او با مثالی عینی توضیح داد: چون ایشان دغدغه کلام تو را ندارد، سوالش سال کف خیابان است که آقا ملت دارند ماهواره تماشا می‌کنند، چرا تماشا می‌کنند؟ من مطلب بزنم سلبریتی‌ها را تشویق کنم، ولی تو احتمالاً از مارشال مک‌لوهان یک مطلب منتشر می‌کنی و ترجمه می‌کنی که رسانه اساساً چیز بدیه است.

خوشخو تأکید کرد که برخی افراد و نهادها در حوزه اول «خوب کار کرده‌اند» اما هنوز نتوانسته‌اند بسته‌های تجاری و محتوایی خود را به گونه‌ای طراحی کنند که کیفیت مخاطب عمومی را در بر بگیرد تا مخاطب تصمیم بگیرد یا اجرا کند. او همچنین به موضوع محدودیت‌ها و برخوردها اشاره کرد و گفت برخی با این موارد موضوع برخورد داشتند.

خوشخو با اشاره به تضعیف حاکمیت ملی در حوزه رسانه گفت: ما باید وسط بازی کنیم تا مخاطب جذب شود. حاکمیت ماهواره در مقابل اینترنت کاهش یافته و این مسئله باید برگردد.

وی راهکار اصلی را «کاهش اختلافات بین دولت و مردم» و «کار میانی با نیت خیر» دانست.