
گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو_ دهقانی فیروزآبادی، دبیر شورای راهبردی روابط خارجی تصریح کرد: مذاکره به هیچ وجه نافی دفاع نیست و ما در صورت نیاز، از منافع و امنیت ملی خود به صورت نظامی دفاع خواهیم کرد.
وی افزود: همزمان با پیشبرد مذاکرات، ایران با اتخاذ اقدامات پیشدستانه، شرایط را بهگونهای تغییر داده است که ترامپ اکنون در یک بنبست راهبردی قرار دارد.
وی در تحلیل گزینههای پیش روی رئیسجمهور آمریکا خاطرنشان کرد: شروع جنگ برای ترامپ عاقلانه نیست، زیرا تجربه ثابت کرده که او به اهدافش نمیرسد و از سوی دیگر، تداوم وضع موجود نیز به دلیل تابآوری و مقاومت ایران، تأمینکننده منافع او نیست. به باور وی، تمامی گزینههای پیش روی ترامپ «ناخوشایند» هستند و او باید از میان «بدترینها»، یکی را انتخاب کند.
دبیر شورای راهبردی روابط خارجی همچنین به مفهوم «دیپلماسی مقاوم» اشاره کرد و آن را در سه محور «مقاومت برای دیپلماسی»، «دیپلماسی برای مقاومت» و «مقاومت در دیپلماسی» تبیین نمود. وی تأکید کرد که ایران حتی در جریان رد و بدل شدن پیامها و مذاکرات نیز مقاومت کرده است.
وی با اشاره به پیشرفتهای اخیر در گفتوگوها اظهار داشت: در متن ۱۴ مادهای که دو طرف اصلاح کردهاند، ما بر اصول اولیه خود استوار ماندهایم. لازم است تأکید کنم که این دستاورد فعلاً به معنای توافق نهایی نیست، بلکه یک «تفاهمنامه» است که خطوط کلی را ترسیم میکند تا موضوعات آتی بر اساس آن مورد مذاکره قرار گیرند.
دهقانی فیروزآبادی در تحلیل روند مذاکرات جاری اظهار داشت: بیانیه ۱۰ بندی که توسط شورای عالی امنیت ملی اعلام شده است، حاوی خطوطی منطقی و معقول برای رسیدن به توافق است.
وی با اشاره به ماهیت چانهزنی در دیپلماسی، تأکید کرد: در این مسیر باید ابتدا بررسی شود که آیا طرف آمریکایی واقعاً به دنبال تفاهم و توافق است یا خیر؛ چرا که در صورت نبود اراده واقعی، هرگونه توافق در نهایت توسط آنها نقض خواهد شد.
وی با ابراز تردید درباره تغییر رویکرد ایالات متحده در قبال جمهوری اسلامی، افزود: تجارب و مطالعات نشان میدهد که آمریکا از راهبرد شوروی سابق (ترکیبی از تنش، تنشزدایی و صلح در کنار یک هدف غیست) در برابر ما استفاده میکند و هنوز از هدف «تغییر نظام» عدول نکرده است. بنابراین، مدیریت تخاصم در کنار دیپلماسی ضرورتی اجتنابناپذیر است.
دبیر شورای راهبردی روابط خارجی با یادآوری توصیههای رهبری در مورد شناخت دقیق طرف مذاکره، خاطرنشان کرد: باید به یاد داشته باشیم که این دشمن، عزیزترین افراد این ملت را شهید کرده و خسارات میلیاردی به کشور وارد نموده است. وظیفه دیپلماسی این است که ابتدا «دست و پای دشمن را ببندد» و سپس به دنبال توافق باشد.
وی با اشاره به ابزارهای فشار و تضمین، تصریح کرد: در روابط بینالملل بدون تضمین، توافقی معنا ندارد. در این راستا، مدیریت تنگه هرمز و تأمین امنیت حوزه جنوبی کشور میتواند به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی برای ایجاد تضمین عمل کند. همچنین در هر مذاکرهای، شناخت دقیق منافع ملی، ترجیحات طرفین و اهداف واقعی دشمن، پیشنیاز دستیابی به نتیجه مطلوب است.
فیروزآبادی در تحلیل شیوه تعاملات دیپلماتیک دونالد ترامپ، اظهار داشت: رویکرد ترامپ بر پایه «مذاکره قدرتمحور» است؛ به این معنا که وی از ابزار فشار و زور برای کسب امتیاز در پای میز مذاکره استفاده میکند، درخواستهای حداکثری ارائه میدهد و در مقابل، امتیازات را به صورت «قطرهچکانی» و در حداقل ممکن واگذار میکند.
وی با اشاره به ضرورت تدوین اولویتها در مذاکرات، تصریح کرد که تیم مذاکرهکننده باید منافع ملی را به ترتیب اولویت دستهبندی کرده و میان آنها تمایز قائل شود. وی افزود: «ما باید مشخص کنیم کدام یک از این منافع، "حیاتی" هستند که تحت هیچ شرایطی نباید از آنها کوتاه آمد.»
دبیر شورای راهبردی روابط خارجی در مورد پرونده هستهای کشور تأکید کرد: «برای جمهوری اسلامی ایران، اصلِ حق غنیسازی یک منفعت حیاتی است و این موضوع به هیچ وجه قابل مذاکره نیست.» وی در عین حال اشاره کرد که در حالی که اصل غنیسازی غیرقابل مذاکره است، اما جزئیاتی نظیر شیوه اجرا و درصد غلظت غنیسازی میتواند در چارچوب مذاکرات مورد بحث قرار گیرد.
در حال تکمیل ...
منبع : خبرگزاری دانشجو

















































