قفس حمل مرغ زندهثبت شرکت تولید الکل و مواد ضد عفونیدستگاه عرق گیری گیاهانچاپ کارت پی وی سی

FATF؛ مقدمه رهایی از خودتحریمی / ردپای اسرائیل و ترکیه در مناقشه قره باغ؟ / نشانی اشتباه کاخ سفید
به گزارش «تابناک» روزنامه‌های امروز دوشنبه ۷ مهرماه در حالی چاپ و منتشر شده اند که شعله ور شدن آتش جنگ در قره ‏باغ، وضعیت بورس و دخالت‌ها در آن، وضعیت قرمز کرونا در ۱۵۸ شهر و صعود پرسپولیس با گل آل کثیر از عناوینی است ‏که در صفحات نخست بیشتر روزنامه‌ها برجسته شده است. ‏ در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم:‏ نشانی اشتباه کاخ سفید رضا دهکی در بخشی از سرمقاله امروز روزنامه ابتکار با عنوان نشانی اشتباه کاخ سفید درباره سخنان اخیر روحانی درباره آدرس ‏درست لعن و نفرین نوشت: واقعیت این است که حسن روحانی و تیمش با توجه به موفقیت در مذاکرات برجامی در دولت یازدهم، ‏روی نتایج آن در برنامه‌های اقتصادی دولت دوازدهم حساب کرده بودند. علی‌رغم همه ادعا‌ها درباره سناریو‌های چندگانه ‏بودجه‌ای، امروز واضح است که هیچ گونه پیش‌بینی درباره شرایط اداره اقتصادی کشور بدون برجام وجود نداشته است و ‏سورپرایز – البته به زعم بسیاری قابل پیش‌بینی – دونالد ترامپ در خروج از برجام، حساب و کتاب‌های دولت را بر هم زده است. ‏در واقع امید برجام، باعث شد که زیستن با یک لاقبا فراموش شود. ‏شاید منتقدان دولت، به دلیل مخالفت با برجام و حتی تشویق به خروج از آن چندان نتوانند از این جنبه به دولت خرده بگیرند. این ‏نکته درستی است که امروز اقتصاد را نمی‌توان منزوی و به دور از ارتباط با جهان دید. اما نمی‌توان این مساله را فراموش کرد که ‏‏ «نگاه به داخل» و «خودکفایی» جزو شعار‌های همیشگی دولت‌ها بوده است. در واقع بر اساس همین شعار‌ها انتظار می‌رود وقتی ‏کشوری برای ۴۰ سال در تحریم به سر می‌برد، در طول چهار دهه چنان عمل کرده باشد که در برابر تحریم و حتی جنگ ‏اقتصادی، مقاوم شده باشد. در این صورت حداقل باید به واسطه همه این شعارها، یک سوزن هم به خود زد و سپس جوالدوز را به ‏سمت کاخ سفید گرفت! ‏ به نظر می‌رسد روحانی – علی‌رغم این که از سابقه دیپلماتیکش انتظار تامل بیشتری بر سخنانش می‌رفت – به دام چالشی افتاده ‏که حتی پیش از کرونا و دستور ستاد مبارزه با کرونا برای حضور نیافتنش در بسیاری از مجامع به آن دچار شده بود: جدا افتادن از ‏مردم و کف خیابان! حرف‌های رئیس‌جمهوری، امروز از جنس قابل درک، باور و پذیرش برای مردم نیست. نمی‌توان از یک سو ‏پیاپی از مقاومت و پیروزی گفت و از سوی دیگر فشار‌ها و سختی‌ها را به میان کشید و مقصر را در واشنگتن معرفی کرد. ‏سوءمدیریت‌ها، تصمیم‌های اشتباه و فساد‌ها در سال‌های گذشته از چشم مردم دور نیستند و نمی‌توان نقش تمام آن‌ها را نادیده گرفت ‏و انگشت اشاره را تنها به سوی آمریکا گرفت. در این صورت تکلیف سایر تصمیم‌ها و سیاست‌های اشتباهی که بدون ارتباط به ‏تحریم و جنگ اقتصادی مطرحند چه می‌شود؟ لعن و نفرین آن‌ها را باید به کدام سوی حواله کرد؟ البته که پاستور – و البته بیچاره ‏لویی پاستور که در این زمینه نشان دولت شده است! – در این نشانی تنها نیست، اما بد نیست در این زمینه هم رییس‌جمهوری و ‏اذنابش ابتدا یک «نگاه به داخل» داشته باشند و سپس آدرس محل لعن و نفرین بدهند. بگذریم که اصلا وسط این اوضاع لعن و ‏نفرین به چه کار می‌آید که رییس‌جمهوری یک کشور برایش آدرس بدهد! شاید دولت بهتر است به جای این حرف‌ها، به آن چه ‏وظیفه خود است بهتر عمل کند. ‏   FATF؛ مقدمه رهایی از خودتحریمی مهدی پازوکی تحلیلگر مسائل اقتصادی طی یادداشتی با عنوان ‏FATF؛ مقدمه رهایی از خودتحریمی در شماره امروز آرمان ملی ‏نوشت: بی‌ثباتی اقتصادی کشور را به‌سمت تورم‌های شدیدتر خواهند کشاند و به‌نظرم در شرایط فعلی ثبات و امنیت اقتصادی و کار ‏کردن عاقلانه و اندیشیدن در چارچوب منافع ملی و تعامل با جامعه جهانی می‌تواند به نفع ملت ایران باشد، اما متاسفانه این درایت ‏را کمتر می‌توان در مسئولان اقتصادی کشور دید. در حال حاضر در کشور ترکیه، ایرانی‌ها در جایگاه اول سرمایه‌گذاری بخش ‏مسکن این کشور قرار دارند، یعنی به‌جای اینکه زمینه سرمایه‌گذاری برای هزینه کردن ارز‌ها در ساخت خانه و ویلا در ایران ‏فراهم شود، به گونه‌ای آن‌ها را فراری می‌دهیم که به ترکیه پناه می‌برند. به‌نظرم حداقل باید این منافع ملی را ببینیم. به‌عنوان مثال، ‏برای ساخت یک ویلا و ساختمان اشتغال‌های زیادی ایجاد و صنایع بسیاری فعال می‌شوند. ورود سرمایه‌های خارجی تاثیر بسزایی ‏در اقتصاد ترکیه داشته است، ترکیه هیچ‌گونه منابع نفت و گازی در بازار‌های جهانی ندارد ولی امروز بازار بسیار وسیعی دارد و ‏در صنعت پوشاک یکی از صادرکننده‌های عمده به اروپا محسوب می‌شود. معتقدم کشور ما به‌شدت به ثبات اقتصادی نیاز دارد و ‏باید برای رسیدن به این مرحله کمک کنیم. در واقع بیش از هر زمانی اقتصاد ایران به ثبات در تصمیم‌گیری و عمل کردن منطقی ‏در چارچوب منافع ملی نیاز دارد. این به معنای وادادگی نیست و امروز نباید در زمین دشمن بازی کنیم. اتفاقا آمریکایی‌ها ‏می‌خواهند که چنین اتفاقی بیفتد. آقای همتی- رئیس کل بانک مرکزی- چند ماه قبل در مجلس اعلام کرد که اگر رئیس بانک ‏مرکزی روسیه اعلام کرده اگر می‌خواهید با ما کار کنید باید ‏FATF‏ را بپذیرید؛ این به نفع ماست. به‌نظرم ‏FATF‏ مقدمه رهایی از ‏خودتحریمی است و اقتصاد را به سمت ثبات و امنیت می‌برد، چون امروز هیچ بانکی در دنیا با بانک ما کار نمی‌کند و حتی تجار ‏افغانستانی هم از طریق چمدانی با ما کار می‌کنند و دوستان ما در مجمع تشخیص مصلحت نظام به این موضوع توجه نمی‌کنند و ‏طوری جوسازی کرده‌اند که اگر کسی از ‏FATF‏ دفاع کند انگار از حکمرانی اجنبی دفاع کرده است! به‌نظرم بحران جهالت ‏اقتصادی به‌شدت اقتصاد ایران را تهدید می‌کند. عربستان سعودی، رژیم‌صهیونیستی و تندرو‌ها در آمریکا به رهبری ترامپ ‏خواهان منزوی شدن ایران هستند و فکر می‌کنم اگر منطقی‌تر عمل کنیم قطعا می‌توانیم کشور را به سمت ثبات اقتصادی سوق ‏دهیم، اما اگر عکس این موضوع اتفاق بیفتد و ارزش پول ملی روزبه‌روز کمتر شود، این عملیات مقدماتی برای بی‌ثبات‌سازی ‏اقتصاد ایران و تورم‌های شدیدتر است. ‏ ردپای اسرائیل و ترکیه در مناقشه قره باغ؟ شعیب بهمن در بخشی از یادداشت خود درباره مناقشه قره باغ در شماره امروز اعتماد نوشت: دولت‌های مستقر همیشه در تاریخ ۳ ‏دهه‌ای این دو جمهوری از مناقشه قره‌باغ به نفع تحکیم و تثبیت جایگاه سیاسی خودشان درون کشور و جلب کردن اعتماد افکار ‏عمومی به قاطعیت و اقتدار دولت‌شان استفاده کرده‌اند. در بسیاری از موارد، شعله‌ور شدن درگیری‌ها در قره‌باغ، دولت‌های باکو و ‏ایروان، از این درگیری‌ها برای منحرف کردن اذهان و افکار عمومی از مشکلات داخلی استفاده کرده‌اند. همین درگیری فعلی به ‏دلیل مشکلات اقتصادی ناشی از همه‌گیری ویروس کرونا قابل پیش‌بینی بود. گزارش‌های آماری و تحلیل‌های اقتصادی که از دو ‏جمهوری آذربایجان و ارمنستان منتشر می‌شد در میان محافل پژوهشی و آشنا با مسائل قفقاز از چند هفته پیش، این انتظار و گمانه ‏را ایجاد کرده بود که دو طرف به هر بهانه‌ای برای پرت کردن ذهن شهروندان‌شان از مسائل اقتصادی ناشی از شیوع جهانی ‏ویروس کرونا، درگیری‌ها در قره‌باغ را از سر می‌گیرند. در عرصه منطقه‌ای و بین‌المللی هم همه بازیگران بین‌المللی و منطقه‌ای ‏از وجود این مناقشه نفع می‌برند. بازیگران خارجی تصور می‌کنند که این مناقشه می‌تواند، بهانه و دلیل مناسبی برای گسترش ‏حضور این قدرت‌های خارجی در منطقه قفقاز باشد. به همین دلیل هیچ یک از بازیگران خواهان حل و فصل این مناقشه نیستند. در ‏جنگ اخیر به صورت مشخص نقش ترکیه برجسته است. دولت ترکیه در چند ماه گذشته نیرو‌های زیادی را به جمهوری آذربایجان ‏اعزام کرد. در این مدت یک رزمایش مشترک نظامی میان ترکیه و جمهوری آذربایجان برگزار شد، اما بعد از پایان رزمایش، ترکیه ‏باز هم نیرو‌های خود را از خاک آذربایجان به خانه بازنگرداند. همین حضور نیرو‌های ترکیه در خاک جمهوری آذربایجان به یک ‏مناقشه سیاسی میان باکو و ایروان بدل شد. ‏ آنکارا با توجه به شرایطی که در حوزه سیاست خارجی خودش با آن مواجه است، تمایل زیادی به منحرف کردن افکار عمومی ‏داخلی به یک درگیری جدید دارد. تحولاتی که در لیبی اتفاق افتاده و استعفای فائز سراج، رییس حکومت وفاق ملی لیبی این نگرانی ‏را در میان مقام‌های آنکارا ایجاد کرده که با پیشرفت مذاکرات در لیبی، قدرت به رسمیت شناخته شده بین‌المللی از اختیار هواداران ‏اخوان‌المسلمین خارج شود و تمام سرمایه‌گذاری‌های ترکیه در لیبی و شرق و جنوب مدیترانه از بین برود. ترکیه ترجیح می‌دهد ‏برای پنهان کردن احتمال شکست در لیبی، افکار عمومی کشور را به درگیری در قفقاز منحرف کند که تا حد زیادی هم می‌تواند با ‏اتکا به حساسیت‌های قومی و زبانی، شهروندان ترکیه را تحت تاثیر قرار دهد. ‏در کنار ترکیه یک بازیگر دیگر هم در لایه‌های زیرین درگیری‌های اخیر حضور دارد. به نظر می‌رسد که دولت اسراییل اخیرا ‏تلاش‌ها برای نفوذ گسترده‌تر در قفقاز را آغاز کرده است. همان‌طور که اسراییلی‌ها در مناقشه ۳ ماه پیش نقش بسیار برجسته‌ای ‏داشتند و درگیری به دلیل ارایه اطلاعات نظامی جمهوری آذربایجان به جمهوری ارمنستان آغاز شد. به نظر می‌رسد که ۳ ماه بعد ‏از فروکش کردن درگیری‌های ابتدای تابستان امسال، بار دیگر اسراییلی‌ها در این درگیری‌ها هم نقشی بازی کنند. در ماه‌های ‏گذشته گشایش سفارت جمهوری ارمنستان در سرزمین‌های اشغالی فلسطین، امتیازی بود که ارمنستان به ازای خدمات رژیم ‏اسراییل در اطلاع‌رسانی در مورد ارتش آذربایجان در تیر ماه داده بود. گزارش‌ها حاکی از این است که تل‌آویو بسیاری از کدها، ‏اطلاعات تماس و رمزگذاری تجهیزاتی را که در طول سال‌های گذشته به جمهوری آذربایجان فروخته بودند در اختیار ارمنستان ‏قرار دادند. ‏همان‌گونه که در کوتاه‌مدت و میان‌مدت چشم‌اندازی برای حل و فصل مناقشه از طریق صلح برای دو طرف وجود ندارد، پیش‌بینی ‏یک پیروزی قاطع برای یکی از دو طرف و پایان دادن مناقشه به صورت نظامی در کوتاه‌مدت و میان‌مدت وجود ندارد. به نظر ‏می‌رسد که درگیری اخیر میان دو کشور هم مانند درگیری‌های گذشته چند روزی بیشتر طول نکشد. بازیگران قدرتمندی مانند ‏روسیه به سرعت مداخله و شعله درگیری را خاموش می‌کنند و اجازه نمی‌دهند که منطقه قفقاز دچار بی‌ثباتی و آشوب بلندمدت ‏شود. هر یک از دو طرف مانند همه دوره‌های شعله‌ور شدن درگیری، آسیب‌هایی به طرف مقابل می‌زنند و تلفات و خساراتی ‏می‌بینند، اما انتظار یک رویداد استراتژیک که بتواند صحنه مناقشه را تغییر بدهد، نمی‌رود. ‏