در روزهای پس از جنگ، فضای رسانهای و اجتماعی بیش از هر زمان دیگری مملو از اخبار نگرانکننده است؛ اخباری درباره رکود، تعطیلی واحدهای تولیدی، موج بیکاری، کاهش قدرت خرید و افزایش فاصله طبقاتی. روایتها اغلب بر ابعاد بحران تمرکز دارند و کمتر نشانی از مسیرهای برونرفت در آنها دیده میشود. این در حالی است که بیان واقعیتهای تلخ، اگرچه ضروری است، اما تفاوتی بنیادین با بازتولید ناامیدی دارد.