تهران؛ زیر آسمان زخمی، روی زمینِ سبز/ مردم برای عید، زندگی می کارند

تهران، آخرین روزهای سال ۱۴۰۴، با زخمی کهنه و تازه، اما زنده. نه جنگ را فراموش کرده، نه زندگی را. و شاید این تنها کاری است که از دستش برمی‌آید: نفس کشیدن، گل کاشتن، خرید عید، کمک فرستادن، و شب قدر، برای همه دعا کردن، حتی برای آنهایی که دیگر نیستند.