به نظر مکاوئن، این امر ناشی از دستور شوقی افندی است که گفته بود بابیت نباید از بهائیت جدا شود. مک اوئن استدلال میکند در واقع بابیت و بهائیت دو جنبش متفاوت با ویژگیهای متضاد بودند: یکی شورشی، جنگ سالار و شبهنظامی (بابیت)، و دیگری صلح گرا و نظممحور(بهائیت).