مرثیه‌ غیابِ بی‌کران/سفر روح در مسیر شهادت

چه بسا کلامی که از او برمی‌خاست، چون رعد در دل‌هایِ لرزان دشمنان وظالمان و دژخیمان طنین می‌انداخت، و چه بسا نگاهی که در چشمانش بود، چون روشناییِ فجر، در سیاهیِ شب‌ها می‌درخشید.