در شامگاه سرد نوزدهم دیماه ۱۴۰۴، در میانه دود وآشوب برخاسته از اقدامات تروریستی در خیابانهای مشهد، شعلههای آتشی ناخوانده حریم یکی از مهمترین مراکز هویتی وعلمی شرق کشور را فرا گرفت. موزه دانشگاه فردوسی مشهد، که نهتنها گنجینهای از اسناد و اشیای تاریخی، بلکه حافظه مدون بیش از هفت دهه تلاش علمی، فرهنگی و اجتماعی این نهاد آکادمیک بهشمار میرود، هدف تخریب و آتشسوزی کور قرار گرفت.