اگر تهران دمشق شده بود .../حقوقهای نجومی مدافعان حرم و مردم حاضر در خیابان!
من و دخترم حدود ۳ سال اسیر بودیم. در دوران اسارت، ظاهرا شکنجه نمیکردند، اما خود ماندن در آنجا برایمان عذاب بود. از ما برای کارهای مختلف مثل نظافت کار میکشیدند. همانجا سه زن دیگر هم اسیر بودند؛ ولی سلولشان با ما فرق داشت. مسلحین به ما میگفتند: «چون علوی هستید تا ابد اینجا میمانید. امیدی به آزادی نداشته باشید.»