اگر یک مصری امروز بشنود که جهانیان کشورش را «ایجیپت» مینامند، احتمالاً لبخندی تلخ بر لب میآورد. برای او، این سرزمین همیشه «مِصر» بوده است؛ کلمهای که در قرآن هم آمده، در شعر عربی هم، و در دل هر کودک مصری از همان روزهای اول مدرسه. اما جهانیان، قرنهاست این کشور را با نامی صدا میزنند که نه از عربی آمده، نه از مصری باستان، بلکه از یک معبد بود، در پایتختی قدیمی، که یونانیان قدیم آن را شنیدند و به گوش خودشان شکل دادند.