هدایای تبلیغاتی مدیرگیفتترکمتر ( گشتاور سنج) و مولتی پلایرآموزش تخصصی تار و سه تار در تهرانپارسالکتروموتور ، گیربکس صنعتی - تکنوتاو

کرونا، محرم و یک حق‌الناس بزرگ / کنکور داوطلبان آزمون بزرگ مسئولان / تا دیر نشده این صدا را بشنوید
به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز چهارشنبه هشتم مردادماه در حالی چاپ و منتشر شدند که وضعیت قرمز کرونا در تهران ‏با اعلام ۶۸۴ بستری کووید ۱۹ در یک شبانه‌روز در پایتخت از یک سو و ادامه بحث‌ها و تحلیل‌ها درباره چگونگی برگزاری ‏مراسم عزاداری ماه محرم و برگزاری کنکور سراسری، آزمون ارشد و دکترا از دیگر سو در صفحات نخست روزنامه‌های امروز ‏برجسته شده است. ‏مرحله نهایی رزمایش بزرگ و مشترک پیامبر اعظم ۱۴ با مشارکت نیروی دریایی و نیروی هوا فضای سپاه پاسداران انقلاب ‏اسلامی در خلیج فارس و واکنش رئیس سازمان محیط زیست به وقف کوه دماند نیز در صفحه نخست تعدادی از روزنامه‌ها مورد ‏توجه قرار گرفته است. ‏ در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم. کرونا، محرم و یک حق‌الناس بزرگ ولی الله شجاع پوریان، مدیر مسئول روزنامه همدلی در بخشی از سرمقاله این روزنامه با عنوان کرونا، محرم و یک حق‌الناس ‏بزرگ نوشت: تاکید رئیس جمهوری بر برگزاری عزاداری ایام محرم با رعایت پروتکل‌های بهداشتی با واکنش‌های متفاوتی از ‏سوی افکار عمومی، کارشناسان و رسانه‌ها مواجه شد. این موضوع از چند جهت حائز اهمیت و تبیین است که به اختصار به آن ‏اشاره می‌شود:‏‏- عزاداری و سوگواری برای سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین (ع) ریشه در تاریخ و هویت ایرانیان دارد. ایرانیان در طول ‏تاریخ علم عزاداری برای بزرگ‌ترین آزادی‌خواه جهان را زنده نگه داشته‌اند و پیوند ملت ایران با امام‌حسین (ع)، پیوندی اعتقادی، ‏دینی، فرهنگی است و به هیچ روی گسستنی نیست. در دوره‌های گوناگون تاریخی و حاکمان مختلف، صرف نظر از نگاه ‏حاکمیت‌ها به موضوع عاشورا و محرم، مردم به شکل خودجوش و سنتی یاد حماسه حسینی را زنده نگه داشته و هر ساله ‏پررونق‌تر از گذشته در قالب‌های مختلف به سوگواری می‌پرداختند. ‏‏- در پنج ماه گذشته مقامات عالی‌رتبه نظام با لغو دیدار‌های حضوری و برگزاری جلسات به صورت ویدئوکنفرانس و مجازی بر ‏رعایت فاصله اجتماعی و حفظ سلامتی خود، تصویری منطقی و کارشناسانه از رعایت فاصله اجتماعی ارائه داده‌اند. انتظار ‏می‌رود در جامعه اسلامی، که حفظ جان مردم با کارگزاران برابر است، همین رویکرد و رعایت فاصله اجتماعی هم به عنوان یک ‏اصل مسلم قلمداد شود. همه می‌دانند که درصورت برگزاری مراسم سوگواری محرم عملا امکان رعایت فاصله فیزیکی و ‏پروتکل‌های بهداشتی وجود ندارد و سلامتی و جان مردم در معرض خطر قرار می‌گیرد. ‏ ‏- یکی از انتقادات جدی دلسوزان دینی در چند دهه گذشته پرداختن به ظواهر مسئله محرم و فاصله گرفتن از عمق و محتوای قیام ‏عاشوراست، چه نیکوست امسال که ویروس کرونا دلباختگان امام حسین را در حسرت عزاداری گروهی قرار داده، مسئولان ‏مذهبی و فرهنگی این موضوع را به فرصتی برای تعمیق محتوایی مسئله عاشورا تبدیل کنند. برگزاری جلسات و سخنرانی‌های ‏مجازی از سوی عالمان دینی و توجه به فلسفه قیام عاشورا، ظلم‌ستیزی و آزادی‌خواهی می‌تواند مبنای جلسات و برنامه‌های مجازی ‏در ایام محرم باشد، موضوعی که با وجود رسانه ملی و شبکه‌های اجتماعی و تسهیلات ارتباطی دور از دسترس نیست و می‌توان ‏برای آن برنامه‌ریزی مناسبی انجام داد. ‏ ‏- کرونا یک ویروس کشنده است که بر اساس طبیعت خود عمل می‌کند؛ برای این ویروس میان انسان مذهبی و غیرمذهبی تفاوتی ‏وجود ندارد. آمار به روشنی گواه آن است که بعد از رفع محدودیت‌ها در مشهد مقدس و بازگشایی حرم مطهر امام رضا (ع) بر ‏اساس آنچه در رسانه ملی به آن اشاره شد، مشهد به یکی از پرتلفات‌ترین شهر‌های کشور تبدیل شده است. شاید تجربه بازگشایی ‏حرم رضوی و تبعات آن اکنون به صورت آشکارا پیش روی عالمان دینی است و می‌توانند از تکرار آن در ایام عاشورا جلوگیری ‏کنند. ‏ ‏- استدلال برخی از قشریون و ظاهربینان مذهبی آن است که آمادگی دارند به خاطر عزای امام حسین (ع) به استقبال مرگ نیز ‏بروند؛ حال باید پرسید اگر با توجه به ویژگی‌های ویروس، فرد عزادار ناقل این بیماری برای دیگران و باعث مرگ انسان‌های ‏دیگری شود، مشارکت و معاونت در قتل دیگران نیست؟ در جایی که اسلام حتی انکار باور به خدا، نبوت و امامت را با استناد به ‏قاعده فقهی «تقیه» در شرایط خاص مجاز می‌داند، عدم رعایت حق‌الناس برای افرادی که صفت دین‌دار و متشرع را یدک ‏می‌کشند، چه تصویری از دین را ارائه می‌دهد؟ ‏- انتظار این است که دولت و حاکمیت در تصمیم خود برای برگزاری سوگواری ایام محرم تجدید نظر کنند، اما اگر حتی این ‏مصلحت نیز نادیده گرفته شد مردم خود باید همچون گذشته رفتاری عقلانی و منطبق بر آموزه‌های شرعی از خود نشان دهند. آیه ‏‏۱۹۵ سوره بقره به صورت آشکار تصریح می‌دارد: «وَلَا تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ» -با رفتار و دستان خود خویشتن را به مهلکه و ‏خطر در نیفکنید- با وجود چنین توصیه‌های متقن و آشکاری در متن قرآن، مردم خود با عدم حضور در تجمعات و برنامه‌های ‏مذهبی تصویری عقلانی و منطقی از دین مبین اسلام ارائه دهند تا عاملی برای گسترش این ویروس و سهیم شدن در مرگ ‏هم‌وطنان‌شان نباشند. ‏ کنکور داوطلبان آزمون بزرگ مسئولان محسن پیرهادی مدیرمسئول روزنامه رسالت در بخشی از سرمقاله امروز روزنامه رسالت با عنوان کنکور داوطلبان ‏آزمون بزرگ مسئولان نوشت: چند ماه است شیوع ویروس کرونا به دغدغه اول مردم و مسئولان تبدیل‌شده و روند ‏بسیاری از فرآیند‌های اقتصادی و اجتماعی را تعلیق کرده و یا تغییر داده است. هرچند باید از زحمات وزارت بهداشت و ستاد ملی ‏مقابله با کرونا در این دوره دشوار قدردانی کرد، اما به نظر می‌رسد در برخی حوزه‌ها نواقصی وجود داشته باشد که نیازمند ‏برنامه‌ریزی دقیق‌تر و مؤثرتر است. امروز دیگر بیش از ۵ ماه از ورود بیماری کووید ۱۹ به کشور گذشته و این مدت برای ‏برنامه‌ریزی دقیق‌تر و انجام پیش‌بینی‌های لازم فرصت کمی نبوده است. ‏ مرتبا گفته می‌شود تأخیر بیشتر در کنکور، فایده‌ای ندارد و اساسا تعطیلی‌ها و محدودیت‌ها، مخل نظام اداری و اقتصادی ‏کشور است. البته این نکته در ارتباط با موارد مشابهی همچون تعطیلی کارمندان و ممنوعیت فعالیت برخی اصناف نیز مطرح ‏است و دو پاسخ روشن دارد. جان انسان‌ها، مقوله‌ای نیست که بتوان اهمیت آن را با چیز دیگری مقایسه کرد؛ اساسا وقتی جان در ‏اولویت باشد، هر محاسبه مادی دیگری اعم از صلاح نظام اداری و اقتصاد کشور رنگ می‌بازد، اما پاسخ دوم اتفاقا ناظر به اقتصاد ‏و معیشت مردم است. اگر چند هفته ‏ فاصله‌گذاری جدی و سیاست‌های سخت‌گیرانه، آن‌طور که در برخی کشور‌ها اعمال می‌شود، در کشور ما پیاده شود، ‏شیوع بیماری تا حدود زیادی کنترل‌شده و بسیاری از روال‌ها قابل انجام و بازسازی خواهد بود. اما با وضعیت فعلی که هیچ سیاست ‏و تغییر مهمی رخ نداده، شیوع ویروس، همچون بیماری طولانی و مزمنی برای ماه‌ها و بلکه چند سال به جان اقتصاد و فرهنگ و ‏آموزش کشور و زندگی مردم خواهد افتاد و خسارت آن از تعطیلی‌های سراسری قطعا بیشتر خواهد بود. ‏ ب- چه باید کرد؟ راه‌حل‌های جایگزین چیست؟ از مجموع موارد پیش‌گفته، به نظر می‌رسد بهترین تصمیم در شرایط کنونی، تغییر بسیاری از سیاست‌های فعلی و ‏ازجمله تعطیلی آزمون‌های سراسری با شرکت‌کننده بالاست. این ماجرا، تنها درخواست هیجانی تعدادی داوطلب جوان نیست، بلکه ‏مطالبه جدی عموم خانواده‌های ایرانی است. اما تعطیلی یا تعویق، بدون انجام پیش‌بینی‌های لازم مشکلی را حل نمی‌کند و تنها فرار ‏به جلوست. در این زمینه موارد زیر به استحضار می‌رسد:؛ یک. تعویق دوهفته‌ای یا چندهفته‌ای همچون نوبت پیشین، علاج کار نیست و تنها آرامش روانی خانواده‌ها را به هم ‏می‌زند و دوره استرس داوطلبان را طولانی می‌کند. ‏دو. تاکنون هیچ طرح جامعی از سوی منتقدان برگزاری کنکور مطرح نشده است. طرح‌هایی همچون حذف کلی کنکور ‏و گزینش بر اساس سوابق تحصیلی، قابل‌اجرا نیست، چراکه اولا نیاز به اطلاع‌رسانی قبلی دارد و داوطلبان از پیش در جریان آن ‏نبوده‌اند و طبیعتا بسیاری متضرر و شاکی خواهند بود. مسئله دوم آن است که طرح حذف کنکور، بیش از ۱۵ سال مطرح بوده و ‏عملا جایگزین مطمئنی برای برگزاری آزمون پیش‌بینی نشده است و امروز، نمی‌توان یک‌باره تصمیمی شتاب‌زده گرفت. ‏سه. طرح برگزاری هم‌زمان کنکور ۹۹ با ۱۴۰۰ به‌هیچ‌وجه صلاح نیست. اولا نمی‌توان یک سال از زندگی فرزندان ‏کشور را معطل کرد، ثانیاسال ۱۴۰۰، هر یک از آزمون‌های سراسری شرکت‌کنندگان خاص خود را در آن سال خواهد داشت و با ‏اضافه شدن داوطلبان ۹۹ به ۱۴۰۰، عملاتعداد شرکت‌کنندگان دو برابر خواهد شد، درحالی‌که ظرفیت ورود به دانشگاه‌ها قابلیت ‏افزایش چندانی ندارد. با این روال تعداد بیشتری داوطلب برای تعداد محدودی صندلی دانشگاهی رقابت می‌کنند و تعداد بیشتری از ‏داوطلبان از تحصیلات عالی محروم خواهند شد. ‏چهار. موارد متعددی ازجمله دوره خدمت برای داوطلبان مرد و بحث اقتصاد دانشگاه‌های پولی اعم از سراسری آزاد، ‏پیام نور و غیرانتفاعی که با عدم دریافت شهریه از دانشجویان جدیدالورود، دچار مشکلات عدیده مالی می‌شوند نیز، هر یک در ‏جای خود قابل طرح است که از این مجال خارج است. ان‌شاءالله با در نظر گرفتن جمیع جهات و انجام پیش‌بینی‌های لازم و ‏همفکری دولتمردان و نمایندگان ملت، بهترین تصمیم برای این مسئله که موجب نگرانی خانواده‌ها شده اتخاذ شود. ‏ تا دیر نشده، این صدا را بشنوید روزنامه جمهوری اسلامی در بخشی از سرمقاله امروز خود با عنوان این صدا را بشنوید، نوشت: وضعیت امروز ‏مسلمانان در جهان، مصداق روشن فروپاشی و ناکارآمدی است. همدیگر را می‌کشند، ثروت‌هایشان را با خرید سلاح‌هائی که برای ‏کشتن همدیگر بکار می‌برند به جیب دشمنان اسلام می‌ریزند، با فرصت‌سوزی‌های غمباری که مرتکب می‌شوند به دشمن خانه‌زاد ‏خود رژیم صهیونیستی فرصت‌های طلائی برای پیشبرد اهداف شومی که دارد می‌دهند و با کینه‌ورزی دولت‌ها نسبت به همدیگر، ‏هر روز بنیه امت اسلامی را ضعیف‌تر و طمع دشمنان مشترک را بیشتر می‌کنند. عاقبت این سراشیبی از هم‌اکنون مشخص است؛ ‏درجا زدن همیشگی در دره عمیق فروپاشی و ناکارآمدی. ‏ ظهور امام خمینی و پیروزی انقلاب اسلامی در ایران به رهبری یک عالم دینی و همت مردم، افق روشنی در برابر ‏چشمان مسلمانان جهان گشود و این نوید را به همه داد که با وحدت و همبستگی می‌توان تمام موانع را کنار زد و به قله‌های ‏پیشرفت رسید. واقعیت اینست که نظام جمهوری اسلامی در بخش‌های مهمی از حیات علمی، فنی، دفاعی و آزادیخواهی به ‏پیشرفت‌های قابل توجهی دست یافت و برای بسیاری از ملت‌ها الگو شد. این رشد غیرقابل انکار، متاسفانه با آفت بزرگ جنگ ‏قدرت که از عوارض دنیاطلبی است مواجه شد و هم‌اکنون با خطر بزرگ درجا زدن و حتی عقبگرد دست به گریبان است. ‏ سخن از «جنگ قدرت» که به میان می‌آید، روشن است که دو طرف دارد و نمی‌توان یکی را مقصر دانست و برای آن ‏دیگری حکم برائت صادر کرد. در کشور ما اصلاح‌طلب و اصولگرا هردو در پدید آمدن وضعیت کنونی مقصرند. وضعیت کنونی ‏یعنی وجود فاصله طبقاتی وحشتناک و فوق تصوری که عده‌ای را به بدمستی‌های بی‌سابقه در تاریخ این کشور کشانده و عده‌ای ‏دیگر را به زیر خط فقر برده است. فاجعه را هنگامی می‌توان فهمید که ببینیم این فاصله هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود و دعوای ‏دو طرف جنگ قدرت نیز هر روز شدیدتر و شدیدتر و خوابشان عمیق‌تر! این روز‌ها از یکطرف خبر دعوای دو نفر بر سر ‏تصاحب محتوای یک سطل زباله و کشته شدن یکی از آن‌ها به دست دیگری را می‌شنویم و از طرف دیگر هزینه بوتاکس ۲۰ ‏میلیون تومانی سگ‌های خانگی اشراف بالای شهر تهران به گوشمان می‌رسد. از یکطرف ساخت و ساز برج‌های آسمان‌خراش در ‏مناطق خوش آب و هوای شمیرانات و لواسانات با قیمت‌های هزاران میلیاردی را شاهدیم و از طرف دیگر افزایش کارتن‌خواب‌ها ‏در تهران و کَپرنشین‌ها در نقاط مختلف جنوب و شرق کشور را می‌بینیم. این‌ها زنگ‌های خطری هستند که متاسفانه شنیده نمی‌شوند، زیرا کسانی که باید بشنوند، سخت سرگرم تحکیم سنگر‌های ‏تارعنکبوتی خود هستند که در جنگ قدرت به دست آورده‌اند. آن‌ها حتی به قیمت نادیده گرفتن ضوابط قانونی و زیر پا گذاشتن ‏معیار اصیل و انقلابی شایسته‌سالاری، هرطور که بخواهند در مناصب کلیدی مهره‌چینی می‌کنند تا قدرت خود را تحکیم و طرف ‏مقابل را زمین‌گیر نمایند. در چنین هنگامه‌ای طبیعی است که صدای شکستن استخوان‌های پابرهنه‌ها را طرفین جنگ قدرت ‏نشنوند، اما این صدا دیری نخواهد پائید که خود را به گوش آنان خواهد رساند، روزی که شاید کار از کار گذشته باشد. ‏